Blog van Rein.

Donderdag 24 november Laat in de avond. Ik krijg een telefoontje. Vince is geboren! Jij bent oma.

Een gezonde jongen. Kindje van Lotte en Twan Ik ben zo trots en blij. De eerste foto’s. Prachtig!

We hebben het er niet over gehad. Lotte en ik. En eigenlijk is dat ook nergens voor nodig. Natuurlijk missen we jou! Zeker in deze momenten.

Ik ben blij met de relatie omstandigheden zoals ze nu zijn. Lotte met Twan. Een zeer sterk duo. Vol liefde. Vertrouwen. En ze gaan ontdekken. Ervaren. Ze gaan alles doorstaan.

En ik…

In een nieuwe relatie. Heel fijn. Bijzonder. Ik weet dat je dit fijn vindt. Je hebt het mij meegegeven. En, hoewel het moeilijk was in het begin, ik ben erg blij. Het gaat heel erg goed. Soms snel. Soms even rustig aan. Tja. We zijn erg gek op elkaar…

Het is al weer een tijd geleden dat ik je geschreven heb. Dat is niet omdat je uit mijn gedachten bent. Want dat ben je nooit. Wel heb ik gemerkt dat het leven door gaat. En dat ik er steeds meer plezier in vind. Neem mijn reizen naar Vietnam en Thailand. Zo mooi. En alle concerten en festivals waar ik geweest ben. (En nog naar toe ga..) Ik schrijf dit terwijl ik op mijn terrasje zit aan de kust in Sri Lanka. Na weer een hele mooie rondreis.

En daar is nu nog iets bij gekomen. En dat wil ik je vertellen..

Ik heb een vrouw ontmoet. En die vind ik leuk. Meer dan leuk. Ik ben, in een hele korte tijd, gaan houden van haar. Zij maakt mij blij. Doet mij verlangen naar. Ik ben weer gelukkig. Het heeft een tijd geduurd na jou overlijden. Ik was we niet aan toe. Had te veel verdriet. En dat is gaan slijten. En langzaam aan kwam er meer ruimte voor goede gevoelens. Tot open staan voor. En opeens was zij er!

We doen veel gezellige dingen samen. Terrasje pakken. Lekker uit eten. Naar concerten.. Het voelt goed en vertrouwd. En ook vreemd… Kan nog steeds niet echt geloven dat mij dit overkomen is. Verwonder mij. En ben er super blij mee.

Uiteraard ben jij ook nog altijd in mijn gedachten. Zij is dan ook geen vervanging van jou! Maar een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Ik hoop dit nog lang te mogen genieten.

#Houwsjouws

Vandaag is de dag van je crematie. De laatste dag die ik voor de eerste keer ga beleven. Vanaf nu heb ik eigenlijk alle memorabele momenten al een keer ervaren. De dag van je overlijden. Jouw verjaardag. Kerst. De verjaardag van onze dochter. Moederdag. Noem het maar op.

Een jaar voorbij. Voor mij (Ons.. Want het geldt ook voor onze lieve dochter) een bijzonder jaar. Met ups en downs. Met momenten van intens verdriet. En voorzichtig weer proberen om wat plezier te hebben. Ik denk met veel emotie terug aan een moment tijdens mijn vakantie in Vietnam. Op de boot in Ha Long Bay. Waar ik, onder het genot van een goed glas witte wijn, heb zitten janken, omdat het zo verschrikkelijk mooi was, en ik zo graag had gewild dat je dit had kunnen meemaken..

Een jaar voorbij. Het is snel gegaan. En hoewel je iedere dag in mijn gedachten bent, merk ik ook dat de intensiteit langzaam aan minder wordt. Het intense verdriet vlakt af. Ja! Ik heb momenten dat ik het moeilijk heb. Een speciale dag. Bij bepaalde muziek. En ik merk ook dat mijn Happy Moments er steeds meer zijn. En voor mij er ook mogen zijn. Ik laat het toe. Dat is wat het afgelopen jaar met mij gedaan heeft. En zoals altijd:

#Houwsjouws.

Ja! Dat is nog eens een nieuwtje hè. Onze kleine meid wordt mama. En daarmee jij en ik oma en opa. Het is nog steeds wennen hoor. En ik vind het best spannend.

Gisteren, 20 mei, hebben we de zogenaamde Gender Reveal Party gehad. Voor zowel de aanstaande ouders, als de rest van de aanwezigen het spannende moment om te onthullen of het een jongetje of een meisje wordt.

Wij hebben het er eigenlijk nooit over gehad. Of wij een voorkeur zouden hebben. Ik had er geen. En volgens mij zou jij hetzelfde gezegd hebben. Hoewel ik ook denk dat een beetje voorkeur naar een meisje er best wel ingezeten zou hebben bij je. (En eerlijk… Voor mij ook een beetje. Komt denk ik omdat we dat gewend zijn)

Op het moment van de onthulling waren mijn gedachten bij je. Wat zou je dit fantastisch hebben gevonden. Helaas. Ik heb het in stilte (en met de anderen) gevierd. Ik heb denkbeeldig een arm om je heen gelegd, je een kus gegeven en je gefeliciteerd. En dat zie ik dan ook de anderen om mij heen doen. Een mooi moment. En een moment dat ik je vreselijk mis.

Het is nu iets minder dan een jaar geleden. 19 juni aanstaande is de dag. Wat gaat de tijd toch belachelijk snel. En hoewel het best goed gaat met mij, ik bedoel, mooie vakanties. Fantastische concerten. Denk ik nog iedere dag aan je. Wel iedere dag wat minder. En dat is goed. Het leven, mijn leven, gaat door. En jij zult er altijd blijven voor mij. Wat de toekomst ook brengt.

Oh ja… Je wilt vast nog wel graag weten of het een jongetje of een meisje wordt..

#Houwsjouws

De laatste dag van een meer dan bijzonder jaar..

Een jaar geleden hebben we nog de kerstdagen en ook Oud en Nieuw gevierd in Malta. Hoe anders is het nu. En weet je… Het starten van een nieuw jaar is voor mij echt wel een moment. Een moment om beslissingen te nemen. Dingen aan te pakken. Natuurlijk mis ik je iedere dag! En het is tijd om zaken weer (beter) op de rit te krijgen.

Deze dag is nooit jouw ding geweest. Hekel aan vuurwerk. Dus dat 00:00 uur moment was niet aan ons besteed. Eigenlijk maakten we er gewoon iets van. De laatste jaren was: of niet thuis. Anders grillen.. Ik moet je zeggen. Dat mis ik wel.. samen grillen. Ik weet dat jij in mij horeca tijd op dagen als deze, gewoon de fonduepan op tafel zette.. Met Woody naast je. Genieten..

Ik wacht echt niet tot 00:00 uur. Er stond nog een mooie fles Prosecco in de koelkast. We hebben eigenlijk nooit nagedacht over een goed moment om deze open te trekken. Ik heb het nu gedaan. Niet om 00:00 uur. Maar nu!

#Houwsjouws

Vandaag heb ik een beetje van je as mee gegeven. Ik ben dus een beetje van je kwijt.

Mijn wens is een ring, waarin ook as van jou is verwerkt. Dat gaat lukken!

Ik heb de ring in concept gezien. En gepast. Werkt prima. Dus ik ben in volle verwachting. Het wordt heel mooi. En ik heb dan jouw altijd aan mijn lijf! Het wordt mijn ringvinger. Daar hoor je ook thuis.

#Houwsjouws

De donkere december maand. Vandaag is het pakjesavond. Niet dat wij daar nog iets mee deden. Maar goed. Ik was onderweg van Rotterdam Noord naar Enschede. Uiteraard met de trein. Vlak voor Utrecht: Beste reizigers. Ik heb een vervelend bericht. Deze trein gaat niet verder dan Utrecht, in verband met een stroomstoring bij Amersfoort. Utrecht is dus het einde van deze rit. U kunt overstappen op…

Ik heb even snel gekeken naar een alternatief en zag een meer dan goed gevuld perron.Stampvol. Daar dus niet echt veel zinnen. De storing zou (minimaal) duren tot 17:00 uur. Het was op dat moment net iets naar 15:00 uur. Goed om te weten: ik heb morgen een vergadering in Utrecht… Ben dan de voorzitter en moet (vind ik) aanwezig zijn. Zou voor nu dus betekenen dat ik rond 20:00 uur in Enschede zou zijn. Om morgen ochtend vroeg weer te vertrekken naar Utrecht.

Was jij nog in huis geweest, had ik zeker een alternatief gezocht.

Nu heb ik een ander besluit genomen. De Utrechtse binnenstad in, een leuke tent opgezocht en een wijntje besteld. Vervolgens een hotel gezocht, en geboekt. Ik blijf wel hier. Wat moet ik in een koud (verwarming staat uit, want afgelopen nacht ook niet thuis geweest) en donker huis, waar niemand op mij wacht. Dan liever hier, lekker warm en lekker naar buiten kijken. Zojuist gegeten. Ook prima. Al met al een goed alternatief. Vind ik.

Maar wat is het mij wat waard wanneer jij er nog zou zijn! Dan had ik er alles aan gedaan om thuis te komen. Je een kus gegeven en had gezegd Houwsjouws. We hadden een wijntje gedronken. En het eten gelaten voor wat het is. Toch al laat..

#Houwsjouws.

Het is vandaag vier maanden geleden dat je overleden bent. Dat is aan de ene kant best kort. Aan de andere kant al best lang. Wanneer ik bedenk hoe deze maanden eruit zien is dat behoorlijk intensief.

Uiteraard eerst het geregel. En daarna de zaken die er ook nog even geregeld moeten worden. Zoals het berekenen van een eventule erfaangifte belasting.. Ik heb er niet over nagedacht. Dat hadden wij toch al niet.. Geen notariële acte. Geen testament. En gaat goed komen..

Ik bedenk mij ook dat zes maanden valt op 19 december. Dat is de dag dat ik vertrek naar Tunesië. Toeval. Even weg van al het gedoe rond de Kerst en dergelijke. Ik kan het mij voorstellen dat ook deze periode een moeilijke wordt. Ik ga het meemaken.

#Houwsjouws